تاريخ : شنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۵ | نویسنده : مینا

مادر نیستی که بگویم روزت مبارک .
گونه ات را غرق بوسه کنم.
نیستی که هوای بیکسی را ازسرم به در کنی.
نیستی که پشتم را خالی نبینم.
مادر با تمام نبودنت تورا می بینم
که همچنان دستانت به آسمان بلند است و دعایم میکنی .
تا خدا مرا مورد لطف قرار دهد و مبادا کاستی ام را در برابر تو ببیند.
مادر ، مهربانم، روزت مبارک...
هرچند نیستی ولی قاب یادت را بر دیوار دلم آویزان،
و دعای خیرت را مرکب راهم کرده ام .
همچنان دوستت دارم .
روزت مبارک .
عزیزدل خسته ،از نبودن تو. دوستت دارم .
مادر خوبم . در برابر تمام خوبی هایت تمام قد می ایستم و به احترام
سر تعظیم فرود می آورم .

اگر کم گذاشتم مرا ببخش مادر.
برچسب:
نویسنده: ابوالفضل طباطبایی